پرستش

درود بر اسمیرنایی­های عزیز و شالوم خداوند بر همه شما که در روح و راستی خداوند را پرستش می­کنید.

در تامل و دعا برای درس و رسم شاگردی امروز بودم و هزاران موضوع پرستش از نظرم می­گذشت. اما با هدایت خداوند تصمیم گرفتم نگاهی به ریشه و شناخت ما از پرستش بیاندازیم و ایمان دارم جواب بسیاری از سوالات ما در همین ریشه و شروع این معرفت خواهد بود.

ما انسان­ها موجوداتی پرستنده خلق شدیم. خلقتی برای رابطه صمیمانه و مقدس با خداوند. در ابتدا به ریشه این ملاقات با خدا و یا همان پرستش خواهیم پرداخت. بسیاری از کلیساها متاسفانه به تعلیم این موضوع کمتر پرداخته­اند که پرستش فقط سرود خواندن و موسیقی نیست، بلکه پرستش ملاقات خداوند است و موعظه و مشارکت و سرود خواندن… در زیر چتر همین ملاقات باید قرار گیرد. اما چگونه ملاقاتی؟

در کتاب پیدایش می­خوانیم که آدم و حوا در این رابطه صمیمانه با خدای قدوس قرار داشتند تا اینکه نا اطاعتی و گناه وارد شد. اولین نتیجه گناه این بود که خود را عریان یافتند و با برگ­های انجیر خود را پوشانیدند؛ نمادی از شرم و خجالت و ضعف. آنها دریافتند که ضعف دارند و صدای خداوند که تا قبل از این برایشان پر از آرامش و رابطه بود ترسناک جلوه کرد. از حضور خداوند ترسیدند و از ملاقات با او که قدوس است وحشت کردند؛ چرا که او قدوس است.

ما نیز شرم و ضعف­هایمان در ملاقات با خداوند، ترس را به درونمان جاری می­کند و از حضور او خجالت می­کشیم، و یا خود را با برگ­های انجیر می­پوشانیم. خودِ واقعی و قلب­هایمان را می­پوشانیم. نمی­خواهیم خداوند از اشتباهات و نا اطاعتی­ها سخن بگوید و این آغازی است که قرن­هاست در ما بوجود آمده. اما نسلی دیگر و آغازی دیگر به انجام رسیده و این نقطه امید برای ماست.

در کتاب رومیان باب پنجم از دو نسل صحبت می­شود. نسل آدم که از آن گناه و شرم و جدایی وارد شد و نسل عیسی که نتیجه آن پارسایی و ملاقاتی تازه است.

ما با ایمان به کار عیسی بر روی صلیب و قیام او وارد نسلی شده­ایم که می­توانیم به ملاقات خداوند برویم و این رابطه صمیمانه باز هم پیوند زده شود. به نسلی بدل شویم که صدای خداوند برایمان آرامش درونی داشته باشد چرا که او ندا می­دهد: این است فرزند محبوب من.

صدای خداوند و ملاقات با او برای محکوم کردن ما نیست بلکه برای بنا کردن این رابطه و درک این صمیمت است.

اگر احساس می­کنید هنوز شرم و عریانی وجود دارد هنوز در نسل آدم زیست می­کنیم. باید این تولد تازه در ما صورت بگیرد که فرزندان محبوب خداوند هستیم؛ نسل او هستیم و او پدر ما. اگر به شکستگی رابطه­ها فکر می­کنیم و در پرستش و ملاقات هنوز به چیزی بجز رابطه صمیمانه با او می­اندیشیم هنوز در نسل آدم زیست می­کنیم و باور نداریم که در این قفس باز شده تا از این اسارت، آزاد شویم. در نسل تازه ما می­بخشیم و به رابطه با خداوند می­اندیشیم. در این باور و ایمان زیست کنیم که ما هم گناهکاریم و اشتباه کرده­ایم مثل بقیه ولی بخشش خدا و فیض او مرا به نسل دوم می­برد و نجات را دارم؛ این بخشش و فیض برای همه کسانی که او را بپذیرند مهیاست.

انگشت اشاره به سمت مقصری دیگر نگیریم چرا که آدم و حوا نیز چنین کردند. وقتی خداوند از آنها پرسید چه کرده­اند آدم انگشتش به طرف حوا رفت و گفت این زن که تو به من دادی مرا وادار کرد، و همچنین نیز حوا به مار اشاره کرد و گفت آنکه تو در باغ گذاشتی. هیچ یک تقصیر خود را نپذیرفت بلکه آن را به گردن دیگری انداخت و در نتیجه خود خداوند را مقصر اعلام کردند.

مراقب این طرز تفکر و لعنت­ها باشیم. ما نسل عیسی هستیم و فرزندان محبوب خداوند. اگر اشتباه کردیم بخشش را بطلبیم و بدنبال توجیه کردن خود نباشیم. با راستی و بواسطه­ی روح او را بپرستیم و در آرامی او داخل شویم، آمین.

نوشته های مرتبط با دسته انتخاب شده شما

مرد پرنده
گیلان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

بیشترین خوانده شده ها

نتیجه‌ای پیدا نشد.

فهرست